Dakloos!

De telefoon gaat. Zoals zo vaak bij ons, denkt iedereen dat de anderen wel opnemen, dus niemand neemt op. Maar de beller kent ons en onderneemt een tweede poging. Nu zijn we te laat en kijken naar het onbekende 06-nummer in de display.

Waarom wordt er twee keer vanaf dit nummer gebeld? Als mijn zoon het nummer terugbelt, krijgt hij een onbekende aan de lijn. Die weet te vertellen dat Jaap, een vriend van mijn zoon, zijn toestel had geleend. Maar hij is alweer weg en de eigenaar van het geleende mobieltje weet verder nergens van.

Jaap zit in de problemen. Zijn moeizame relatie met zijn ouders en zijn psychiatrische problemen zorgen zo nu en dan voor onhoudbare situaties. Gezien het tijdstip van het telefoontje, is er nu waarschijnlijk ook weer iets aan de hand. Maar als hij niet zijn eigen telefoon gebruikt, heeft hij die dus ook niet bij zich. Hoe kunnen we hem bereiken? We besluiten hem te mailen in de hoop dat hij app enig moment zijn mail kan checken.

Een paar uur later opnieuw telefoon, ditmaal vanaf een ander nummer. Over een half uur is hij op station Arnhem en of hij kan blijven slapen?

Samen met mijn zoon haal ik Jaap op. Het station is uitgestorven en door de miezerregen komt een voorovergebogen gestalte naar de auto gelopen als ik voor de stoeprand parkeer. De trolley koffer lijkt een fout in het plaatje. Als ik de achterbak van binnenuit ontgrendel, gooit hij het koffertje achterin en kruipt bij mijn zoon op de achterbank.

Jaap is uit huis gezet; zijn bed is zelfs al afgebroken en staat in de garage. Bij zijn vrienden uit het dorp kon hij niet terecht en zijn tante was niet thuis. Jaap weet dat hij van mij niet op straat hoeft te slapen. Als we thuis zijn, maken we een bed op en gaan slapen. De verhalen komen morgen wel. Of niet.

IMG_8900

Op de app van de NOS zag ik vanmorgen een item voorbij komen over Jongeren die hun eigen straat bouwen. Voor jongeren, zeker in de dorpen, zijn geen woningen beschikbaar die voor hen betaalbaar zijn. Appartementen zijn er vaak schaars en als ze er zijn, zijn ze natuurlijk al bewoond.

Jongens als Jaap lopen hier enorm tegenaan. Vanwege zijn psychiatrische diagnose is voor hem een veilige en stabiele woonruimte noodzakelijk. In de buurt van zijn therapie en zijn werk en toch ook van zijn ouders. Jongens als Jaap ontwikkelen zich, snakken naar meer zelfstandigheid en juist in het kader van de diagnose en de behandeling is dat ook wenselijk. Conflicten als gevolg van knel zitten thuis remmen ontplooiing. De frustraties daarover zijn olie op het psychiatrisch vuur. Een eigen plek is letterlijk en figuurlijk van belang.

Op IinkedIn schreef Piet Hein Peeters dit weekend een Commentaar op artikel D. Deys, psychiater  dat verscheen in het NRC van 21 september. Damiaan Deys, hoogleraar psychiatrie , legt in het NRC uit waarom het niet normaal is mooi en succesvol te zijn en alles onder controle te hebben. Met die stelling kan ik het nog wel eens zijn maar qua inhoud sluit ik me liever aan bij het commentaar van Peeters.

De twee artikelen komen zo kort na elkaar onder mijn ogen, dat ik ze wel mòet koppelen. Een goede geestelijke gezondheid in ons land, vraagt meer dan alleen psychiaters, psychologen, therapieën en pillen. Een goed sociaal beleid is onontbeerlijk. Psychiatrisch lijden komt in mijn optiek allereerst door de daaraan ten grondslag liggende psychiatrische oorzaak. Maar omgevingsfactoren zijn daarop sterk van invloed. Het zou best zo kunnen zijn dat met een goede sociale basis het psychiatrisch lijden uit het niveau van lijden getild wordt terwijl de diagnose toch blijft bestaan.

Als Menzis met zijn prestatievergoeding (zie eerdere posts op Twitter, LlinkedIn etc.) en Deys met zijn stelling en Hein met zijn commentaar allemaal een kern van het probleem te pakken hebben, wat zegt dat over wat moet gebeuren om onze maatschappij geestelijk  gezonder te krijgen? Ik nodig zorgverzekeraars, GGZ instellingen en overheden uit daar eens over na te denken of beter nog: daar eens met elkaar over te discussiëren. Ik ben graag uw tafelpartner.

Een gedachte over “Dakloos!

  1. Wat erg dat Jaap op straat is en geen onderdak heeft, maar gelukkig bij jullie mag slapen. Hoe fijn zou het zijn als hij een eigen plekje zou hebben, geholpen zou worden met hulp die voor hem op maat is.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s