Als leven onmogelijk is

Op de parkeerplaats is het winderig. Onze oude Volkswagen Polo Variant steekt dof en nietig af tussen het zakelijke wagenpark. Het markeert onze positie; aan het begin van onze carrière als huisarts. Terwijl we zoekend rondkijken naar de ingang, loopt een man met een flapperende regenjas het parkeerterrein op. Prototype bankman. We groeten elkaar, toevallige passanten.

Als je een eigen praktijk begint, moet je veel regelen. Ook je financiën. Voor het eerst zitten we als zakelijke klant in een kantoortje. De papieren waar om gevraagd is, zitten in een linnen tasje dat scheef tegen de stoelpoot is gezakt. Koffie in plastic bekertjes smaakt naar bocht. We wachten, iets te lang.

De man van de parkeerplaats komt binnen, zonder regenjas. Onze bankman. We lachen schuchter om de ontmoeting buiten. Het gesprek komt op gang, luchtig waar het kan, zakelijk waar het moet. Innemende persoon, we zijn gelijk gestemden.

Door de jaren heen blijkt hij van onschatbare waarden. Op velerlei wijze kruist zijn pad het onze. In voor- en tegenspoed. We helpen elkaar; profiteren over en weer van elkaars kennis die we overgieten met een sausje van gezelligheid en humor. We begrijpen elkaar zonder al te veel woorden. Bij elke ontmoeting laat hij ons achter met een opgetild gevoel.

Een boeket van witte en verschillende kleuren paarse bloemen, bloeiende grassen en een papaver.

Over zìjn tegenspoed heeft hij vele vragen, onze antwoorden zijn voer voor de kanonnen in zijn strijd tegen zijn kanker. Dan valt het stil. Hij, die altijd mogelijkheden zoekt en vindt, gaat achter de feiten aanlopen. De vragen zijn verstomd. Er rest alleen nog tijd. Te weinig tijd. De ongelijkheid, de oneerlijkheid laten hun pijlen raken, daar waar het het meeste zeer doet.

Als leven dan onmogelijk is geworden, komt de laatste berichtenuitwisseling. Onze afspraak, om afscheid te nemen, kan niet meer plaats vinden. De dood is vroeger besteld. Nog één keer betuigen we ons wederzijdse respect en waardering. Wat moet je zeggen? Als leven onmogelijk is geworden, stapt hij uit de tijd en rest ons de stilte, de leegte die hij achterlaat. Het ga je goed man, waar je ook gaat.

2 reacties op ‘Als leven onmogelijk is

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.