Maar ik zal wel gek zijn

Op een aanrechtblad ligt een bijsluiter met daarop twee medicatiedoosjes. De strips met medicatie uit de doosjes liggen verspreid over de bijsluiter.
Lithium voor 100 dagen, foto Mascha Gesthuizen

‘Al na een paar dagen is het merkbaar. Ik denk nog maar de helft nu ik de lithium gebruik. De suïcidale gedachten verbleken, komen achter bobbeltjesglas te staan. Ik begrijp niet hoe het werkt en het maakt me ook niet uit.’

—Citaat uit de roman Halverwege het einde
2018, Futuro uitgevers—

Tweehonderd procent. Dat is wat erbovenop komt, op de prijs van Priadel. Ik betaal voortaan drie maal zoveel voor mijn redding. De oorspronkelijke prijs viel wiliswaar binnen de polis, maar door het huidige eigen risico viel die rekening na een kleine omweg mij toch ten deel. Tot zover de feiten.

—Sommige dingen zijn geen keuze
maar een kwestie van chemie—

Nu kan ik een verhaal afsteken over de groep kwetsbare patienten voor wie deze verhoging van de prijs een verlaging van de therapietrouw met zich mee zal brengen. 

Ik kan eraan toevoegen dat het mij niet zo treft, dat ik het als oud-huisarts vast kan betalen, maar dat ik voor anderen wil opkomen. 

Ook kan ik beschrijven hoe oneerlijk het is dat deze groep mensen, mijzelf incluis, deze prijsverhoging in de maag gesplitst krijgen terwijl ze nooit, echt nooit, gevraagd hebben de aandoening te krijgen die het noodzakelijk maakt dat ze deze pillen slikken. 

Misschien kan ik het breder houden en weer eens de hoogte van het eigen risico aan de kaak stellen. 

Of kan ik ten strijde trekken tegen argumenten doorspekt met Hogeschool Managementtaal: ‘ziek zijn overkomt je, hoe je ermee omgaat is een keuze’ en bepleiten dat sommige dingen geen keuze zijn maar een kwestie van chemie.

Ofschoon bovenstaande wat mij betreft allemaal waar is, wil ik het daar niet over hebben. Wat mij werkelijk intrigeert, is hoe zo’n plan nou tot stand komt. 

—Alle lithiumgebruikende patiënten in de zak van van één fabrikant—

Farmaceut Essential Pharma verhoogt de prijs van Priadel van 4,76 euro naar 15,78 euro per maand, de maximale prijs die het bedrijf ervoor mag vragen. In 2017 haalde het bedrijf hetzelfde trucje uit met Camcolit waarna, zo schat ik in, lithium-gebruikend Nederland massaal overgezet werd op Priadel dat daarmee opeens het goedkoopste middel was. Essential Pharma kreeg met de aankoop van de productielijn van Priadel het monopolie op de enige lithiumtabletten die een gelijkmatige werking in het lichaam hebben. 

Deze oorspronkelijk goedkope middelen waren door iedereen behalve psychiaters en lithiumslikkende patienten vergeten. De patenten zijn er allang af. Het zijn middelen met een kleine therapeutische breedte (daaronder werkt het niet, daarboven is het giftig) en het geeft allerlei bijwerkingen. Als het niet noodzakelijk is, blijf je er verre van. 

Toch heeft deze farmaceut een argument gevonden om zich erin te verdiepen met als uitkomst het plan om de productielijn te willen kopen. 

Ik geloof in de goedheid van de mens. Edele motieven. Zeker bij mensen die in, voor, met gezondheidszorg werken. Daarom vraag ik me af: hebben ze nieuwe indicaties gevonden voor dit middel en willen ze daar onderzoek naar gaan doen zodat nog meer zieken baat kunnen hebben bij lithium? Hebben ze een vermoeden hoe ze het middel veiliger kunnen maken door de therapeutische breedte iets op te rekken? Of…

Nee. Dat zal toch niet? Hebben ze Camcolit en Priadel opgekocht om zo de lithiummarkt in handen te krijgen om de prijzen naar het wettelijk toegestane niveau te brengen en er vet aan te verdienen?

—Naast de patiënt wordt nu ook de fabrikant beter van Lithium. En die zelfs zònder bijwerkingen. Hoe fijn is dat!—

Blijkbaar betaalt farmaceut Essential Pharma zichzelf zwijggeld van deze nieuwe winst. De Volkskrant heeft om een reactie gevraagd maar niet gekregen. Dat doet het ergste vermoeden. Maar ik zal wel gek zijn.

Bronnen: ‘Halverwege het einde’, roman van Mascha Gesthuizen, Futuro Uitgevers 2018

‘Verbijstering bij psychiaters over plotse prijsverhoging essentieel medicijn voor bipolaire patiënten’, artikel in de Volkskrant van Michiel van de Geest, 30 juni 2019

Een reactie op “Maar ik zal wel gek zijn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.