Nieuws

We lopen met je mee!

Een initiatief van https://www.samenvoordejongeren.com/

Fontein provinciehuis Arnhem. Foto: Mascha Gesthuizen

Corona… Een stille ramp onder jongeren

Geen school
Beperkt sporten
Maar één vriend op bezoek?!
Verveling!

‘Ik raak achterop
‘Mijn ouders zijn steeds boos op me’
‘Mijn zusje is echt mega-irritant’
‘Mijn moeder huilt steeds vaker’

Zorgen om het eindexamen
Zorgen om zieke familieleden
Zorgen om de wereld
Wordt het ooit weer Normaal?

Herken jij één van deze dingen? Zijn er nog andere zaken waar je mee zit? Heb je vragen maar weet je niet aan wie je ze kunt stellen? Wil je gewoon eens even van je afpraten? Woon je in de buurt van Arnhem?

Park Lingezegen. Foto: Mascha Gesthuizen

Dan ben ik er voor jou. We spreken af om te gaan wandelen en jij kunt met mij praten over dat wat jij kwijt wil. Kosteloos. Belangeloos. Ik ben er voor jou. Als huisarts niet praktiserend (of oud-huisarts) ondersteun ik het initiatief van https://www.samenvoordejongeren.com/ en biedt ik mijn tijd aan voor jouw welzijn. Kijk op de website van samen voor jongeren voor meer informatie over dit initiatief. Kijk verder op mijn website voor meer informatie over mij.

Aanmelden

Wil je je aanmelden voor een wandeling? Vul het onderstaande formulier in. Afspraak in volgorde van aanmelding, ‘zolang de voorraad strekt.’

Standaard
Nieuws

Dag van de betaalde liefde

15 februari 2021 – Kort verhaal over Ubele

Rosse buurt

Ubele is tot op het bot verkleumd geraakt.

De onrust die haar avond na avond het bed uit jaagt nadat ze zich, dodelijk vermoeid, toestond in foetushouding tussen de lakens te rollen, heeft haar vandaag opnieuw in zijn greep. Ze trekt haar vieze spijkerbroek aan en propt de rand van haar nachtjapon erin zodat het suffe ding niet onder haar jas uit flappert. Zonder haar veters te strikken schiet ze in haar gympen en grijpt dan haar leren jack van de stoel waar hij sinds gisternacht hangt. Haar hand tast naar haar sleutels in haar jaszak en als ze het koude metaal voelt, vliegt ze de deur uit.

Mensen die haar tegenkomen, draaien hun hoofd. Meer rennend dan lopend passeert ze hen, haar knot wippend op haar hoofd en haar bleke gezicht omlijst door de losse slierten van haar krullen wapperend door de wind die ze zelf veroorzaakt.

Ze telt. Ze telt haar stappen, de tegels, de spijlen van de brug. Ze telt het aantal winkels in de straat waar ze loopt en het aantal boten dat voor anker ligt in de gracht. Ze holt verder omdat ze meer stappen moet zetten dan haar hartslag slagen slaat, tot ze zo buiten adem is dat ze wel moet vertragen. Op een brug houdt ze halt en kijkt om zich heen. Ze weet niet waar ze is, maar dat is al zo vaak gebeurd. Wat haar vooral hindert is de voortdurende zwartheid in haar hoofd. Door te tellen verjaagt ze haar gedachten maar niet haar gevoel. Ze weet dat de koek op is, vermoeidheid neemt bezit van haar vanuit haar hoofd langs haar rug en zo door naar haar benen en voeten. Er zit niets anders op dan naar huis te sjokken. Toch is er ook een soort opluchting. Haar gedachten zijn verdreven en ze weet uit ervaring dat ze vannacht niet meer terug komen. Ze kan weer naar huis en ditmaal zal haar dekbed haar omarmen.

De belofte van een warm bed roept beelden op van haar bed, haar huis, haar straat. Al weet ze niet waar ze is, ze weet dat als ze maar de gracht blijft volgen, ze vanzelf op bekend terrein komt. Met een zucht zet ze het sjokken in gang om door te sjokken tot ze haar hoerenbuurt bereikt heeft.

Nieuwstad Groningen

Ze weet nog goed, de eerste keer dat ze haar straat inliep, achter haar hospita aan. Ze had niet geweten waar ze moest kijken en dus had ze maar naar het asfalt onder haar voeten gekeken. Ze glimlacht. Ze is blij dat ze in deze hoerenbuurt woont. De groep dames achter de ramen is vrij constant. Het heet dan ook de ‘nette’ hoerenbuurt van de stad te zijn. Haar hospita die ook de verhuurder van de rood verlichte kamers is, wil geen gedonder. Geen geweld, niet tegen de dames maar ook niet van de pooiers. De studenten, en dan vooral de vrouwelijke zoals zij, weten zich veilig. Belt een klant ‘per ongeluk’ aan de verkeerde deur, dan staat er in een seconde een soort bewaker om te checken of de student in kwestie herenbezoek verwacht en zo niet dan wordt het onbetrouwbaar sujet onmiddellijk afgevoerd. Wie de mannen zijn die de straat bewaken, weet Ubele niet. Ze ziet ze ook nooit als ze door de straat loopt. En toch houden ze blijkbaar alles in de gaten. De meeste dames zijn ook meer dan gezellig. Tijdens de slappe uurtjes beginnen ze vaak een gesprek en omdat ze inmiddels wel weten dat Ubele daar lang niet altijd de energie voor op kan brengen, zwaaien ze altijd naar haar.

Ze had zich vaak afgevraagd wat deze vrouwen beweegt dit werk te doen. Dit waren niet de vrouwen die hier moesten zitten als gevolg van vrouwenhandel of dwang. Deze dames zaten hier over het algemeen vrijwillig. Op een bepaald moment had Ubele de moed verzameld en aan een hoer die vlakbij woonde met haar echtgenoot, de waarom-vraag gesteld. Het antwoord was simpel: geen enkel ander werk bracht zoveel geld op en ze was gehecht geraakt aan de luxe. Ubele had haar hoofd erover gebroken want zelf had ze amper genoeg geld om rond te komen, maar ze had nóóit overwogen een raampje op te schuiven.

Sloffend gaat ze bij de tattoo-shop de hoek om. Thuis. Bij de eerste ramen zijn de gordijnen gesloten. De eerste vrouw die beschikbaar is, is de mollige blonde. Ze heeft zoals altijd een wit lingeriesetje aan en torenhoge hakken. Haar blonde haar hangt over een schouder. Als ze Ubele ziet, begint ze uitbundig te zwaaien en ze wekt haar. Ubele gaat voor het raam staan. De vrouw buigt naar voren, heft haar wijsvinger en tikt vervolgens op haar denkbeeldige horloge. Ze vouwt haar handen naast haar gezicht en sluit haar ogen. Ubele grinnikt en even voelt ze zich beter. Ze wijst richting haar voordeur en maakt het slaapgebaar. Ze krijgt een opgestoken duim.

In haar kamer stapt ze uit haar schoenen en broek en laat haar jas op de grond ploffen. Ze kruipt in bed en met de gedachte dat er hier in deze straat tenminste nog mensen zijn die om haar geven, valt ze in slaap.

Proud

De dag van de betaalde liefde is een initiatief van vereniging PROUD. Dit is een vereniging voor en door sekswerkers. De leden van de vereniging bepalen zelf hun doelstellingen. Op de website vind je allerlei informatie voor sekswerkers.

Kort verhaal versus romans?

Ubele kennen we uit de roman Halverwege het einde die in 2018 verscheen. Dit korte verhaal is niet eerder verschenen materiaal over Ubele.

Halverwege het einde – roman- Futuro Uitgevers – 2018

In De stier, de roman die in het voorjaar van 2021 zal verschijnen bij Futuro Uitgevers, maken we kennis met meerdere hoofdpersonen. Ook deze roman heeft een link met sekswerk. Als je daar meer over wil weten, moet je nog even geduldig zijn.

De stier – roman – Futuro Uitgevers – verwacht voorjaar 2021
Standaard
Nieuws

Valentijnsdag

14 februari 2021 Corona-Valentijsdag

Valentijnshaiku
Een band tussen stier
en mens is heus niet veilig
doch waakzaamheid heilig
Foto: Emma Harfterkamp
Valentijnslimmerick
Een boer met een koe heeft maar één zoon
Daarover doe hij echt heel gewoon
Wie een dochter wil zien
Kan kiezen uit tien
Maar de slungel krijgt het eerbetoon
Valentijselfje
Oogopslag
Klik klik
Niet te stoppen
Puur, door het vuur
Debacle
Valentijnsdag
De dag waarop de liefde wordt gevierd. En al veel langer dan je denkt. 

Maar er is vooral veel onduidelijk over de herkomst van het feest. Niet eens zeker is naar welke Valentijn het feest is vernoemd. Wel duidelijk is dat paus Gelasius in het jaar 496 de veertiende februari uitriep tot de dag van de heilige Valentijn. (Bron: www.historiek.nl)  

Ook in de stier bloeit liefde op. Echte onvoorwaardelijke liefde. In het voorjaar verschijnt deze roman en kun je zelf lezen hoe dat afloopt.
Foto: Futuro Uitgevers
Standaard
Blogs

Dag van het zelfvertrouwen

8 feb 2021

Foto: Stichting de ster

Zelfvertrouwen
Als je daarop googelt, krijg je 4870.000 resultaten. De eerste twee pagina’s gaan over mogelijkheden om het zelfvertrouwen te vergroten, pas daarna staat er af en toe ook iets anders over zelfvertrouwen. Het moet dus een belangrijk iets zijn en je kunt er maar beter veel van hebben.

Waarom is zelfvertrouwen dan zo belangrijk? Daarvoor moeten we eerst weten wat de definitie is. Wikipedia spreekt van vertrouwen in eigen kunnen. De Dikke van Dale zegt: vertrouwen in eigen kracht. http://www.depsycholoog.nl vindt dat zelfvertrouwen gaat over waardigheid: ‘Hier gaat het over je gevoel van eigenwaarde.’ http://www.carriëretijgel.nl ziet zelfvertrouwen als het geloof dat je in je eigen kunnen hebt; het vertrouwen dat je op eigen kracht taken aankunt en tegenvallers het hoofd kunt bieden.

Kunnen, kracht, waardigheid, geloof
Dat zijn dus vier ingrediënten van zelfvertrouwen. Hoe meer van dezen, hoe meer zelfvertrouwen. Ik zie meteen de voordelen van zelfvertrouwen. Als je iets kunt, als je de kracht hebt iets te realiseren, levert dat wat op. Waardigheid is een positief gevoel. Daar ga je rechtop van lopen. En als je rechtop loopt, reageert de omgeving welwillend. Geloof biedt houvast, steun. Je hebt er fiducie in en dat maakt je gemotiveerd. Ja, zelfvertrouwen is inderdaad belangrijk.

Met zelfvertrouwen kan het goed misgaan. De gevolgen van een gebrek aan zelfvertrouwen zijn waarschijnlijk groter dan de gevolgen van een stevig zelfvertrouwen. Er zijn talloze oorzaken van het ontstaan van een gebrek aan zelfvertrouwen. Gepest worden op school is een voorbeeld dat iedereen kent.

Emotionele verwaarlozing
is een andere oorzaak, veel minder bekend en vaak niet herkend, soms zelfs niet eens door de persoon in kwestie. In Halverwege het einde (2018), mijn debuutroman, lees je wat de impact was van emotionele verwaarlozing op het leven van de hoofdpersoon Ubele. Het gebrek aan zelfvertrouwen dat zij heeft, maakt dat zij in haar leven voortdurend twijfelt, zich schuldig voelt en ook overbodig. Zelfvertrouwen is een absolute noodzaak voor een gelukkig leven.

Ja, dat zeg je nou allemaal wel…
Voor de critici onder de lezers heb ik wat cijfers:

Bij de AMK’s (nu Veilig Thuis) kwamen in 2013 de volgende aantallen meldingen binnen, uitgesplitst naar soort (in percentages):

  • Lichamelijke verwaarlozing: 7,2 %
  • Emotionele/affectieve verwaarlozing: 10,5 %
  • Pedagogische verwaarlozing: 28,9 %
  • Getuige van geweld in het gezin/partnergeweld: 24,1%
    (Bron: Ned centrum jeugdgezondheid)

In 2017 zijn in Nederland tussen de 90.000 en 127.000 kinderen en jongeren van 0 tot 18 jaar blootgesteld aan een vorm van kindermishandeling. Dat is ongeveer 3 procent van alle kinderen in Nederland. (Bron: Nederlands Jeugdinstituut)

In onderstaande lijst staat een schatting van het aantal mishandelde kinderen per 1000, onderverdeeld naar de vorm van kindermishandeling:

  • Sekueel misbruik 0,8
  • Lichamelijke mishandeling 4,7
  • Emotionele/ psychische mishandeling 3,6
  • Lichamelijke verwaarlozing 8,1
  • Emotionele/ psychische verwaarlozing 8,4
  • Andere vormen 1,8
    (bron: De Tweede Nationale Prevalentiestudie Mishandeling van Kinderen en Jeugdigen( NPM-2010), Alink et al., augustus 2011).

Dat al die andere vormen van mishandeling het zelfvertrouwen kunnen doen knakken, hoef ik u niet uit te leggen, toch?

Foto: psychogoed

Terug naar vandaag! De dag van het zelfvertrouwen!

‘Want iedereen heeft recht op zelfvertrouwen!
stichting de Ster

Initiatiefnemer van de Dag van het Zelfvertrouwen is: Stichting de Ster
Stichting De Ster helpt kinderen en jongeren al ruim 15 jaar met het ontwikkelen en verstevigen van een positief zelfbeeld. ‘Tijdens verschillende vakantiekampen geven wij kinderen en jongeren (7 t/m 17 jaar) die beter willen leren omgaan met onzekerheid, pesten, vriendschap en voor jezelf opkomen, meer zelfvertrouwen. Op kamp zetten bevlogen vrijwilligers samen een onvergetelijke week neer waarin plezier centraal staat! In een veilige en leuke omgeving leren kinderen en jongeren van én met elkaar. Uit onderzoek van de Universiteit van Amsterdam (UvA) blijkt dat de programma’s van Stichting De Ster een positieve uitwerking hebben op onzekere kinderen en jongeren op zowel korte als lange termijn.’

https://www.stichtingdester.nl/?gclid=Cj0KCQiAvP6ABhCjARIsAH37rbQPwv_R8dXfX9tdySSJ3FF1sC8z_aXFn6_7eMMdmOiRZy9xRvN1ocaAodDEALw_wcB

Standaard
Nieuws

De stier is los!

De stier – roman van Mascha Gesthuizen

Stampend staat de stier achter de staldeur. Met zijn voorpoot maait hij langs de staldeur waarna zijn hoef ruw over de stalvloer schraapt. Hij is ongeduldig! Veel te lang is hij in deze stal weggehouden van de wereld. Hij buigt zijn immense kop en stoot zijn hoorns tegen het hout dat krakend weerstand biedt. Nog even. Nog even en dan zal hij bevrijd worden. Dan is hij aan de beurt. Dan zal hij blijvende indrukken achterlaten.

‘De stier’ van Mascha Gesthuizen voor Futuro Uitgevers wordt dit voorjaar verwacht.

Alvast een gesigneerd exemplaar reserveren?

Vul onderstaand formulier in en ik zorg dat jij de roman De stier gesigneerd thuis ontvangt.

Standaard
gedichten, Nieuws

Eerder leeg

MG20620 corona eenzaamheid

Als je beland bent

In sociaal isolement

Je ziel louter leeg

Hunkert een oude kracht

Die zuigt, trekt, wacht

Opdat de zinloosheid van je bestaan

In de dood betekenis kreeg

Maar dan, banaliteiten

Schuldgevoel, zelfwijten

Eindelijk het bitterzoet

Wanneer jou kracht die stille wens ontsteeg

Eenmaal uit de catatonie, zet je een pas

En begint maar weer aan de afwas

Je gedachten, gelijk de fles dreft

Zijn leeg

Standaard
gedichten, Nieuws

Gaan

Als schrijven en wandelen je enige bijdrage is aan de maatschappij

Het huishouden je enige nut voor je gezin


Als de mensen om je heen je zo irritant vinden

Dat je steeds monddood gemaakt wordt

Omdat ze het niet meer op kunnen brengen

Naar je te luisteren om je te kunnen begrijpen


Als je denkt: wat doe ik hier?

Hoe bijdragend is mijn bestaan?

Kan ik dan niet beter gaan?

Standaard