Blogs, Discussieer mee op Hebban, Nieuws

Winnen of leren

Het dilemma van het juiste hokje

Noa. Zeventien jaar, klaar om van de wereld af te stappen. Het leven heeft een wrede grap met haar uitgehaald en nu heeft ze daar korte metten mee gemaakt. Verkrachting, PTSS, anorexia, depressie en kiezen voor de dood zijn kernbegrippen. Naar de rest kunnen wij slechts gissen, waarschijnlijk weet niemand meer hoe het nou precies zit. 

Een leven dat zo loopt, dat zo eindigt, kent alleen verliezers. Het meisje zelf, haar ouders en omgeving, de hulpverlening die erbij betrokken is geweest. 

Stel je voor dat je op je zeventiende in je eentje naar de schuur loopt. Zoals altijd klemt de deur en het kost je moeite om hem open te krijgen want je bent ondervoed en daardoor niet zo krachtig. Over zoiets banaals als het klemmen op zich maak je je vandaag niet druk. Je pakt je fiets uit de schuur, laat de deur voor wat het is en fiets het poortje uit, op weg naar het station. 

Niemand weet waar je heen gaat. Zelf weet je niet hoe laat je terug komt, of je nog terug komt. Het waait en het miezert een beetje. De natte kou voel je niet want je hebt al lang geleden geleerd gevoel buiten te sluiten. Op het station check je het saldo op je ov-kaart; er moet een bedrag gestort worden om met de trein te kunnen reizen. Nadat je hebt opgewaardeerd, ga je de poortjes door die toegang geven tot de perrons. Ergens boven is het piepende ijzer op ijzer te horen van treinen die tot stilstand komen. Het geluid van stemmen en voetstappen in allerlei soorten ritmes gaat de stroom mensen vooruit die de trap afkomt en zich in de hal verspreid. De mensenmassa haalt je kort uit je mijmering, maar je moet door, tegen de stroom in, op weg naar het verlossende woord van de Levenseindekliniek. Voor het eerst sinds lange tijd voel je weer hoop. 

En stel dat je dan ’s avonds weer thuis komt. Iemand heeft de schuurdeur weer dicht gedaan zodat je opnieuw al je kracht moet inzetten om hem weer open te krijgen. Door het raam zie je het kleurenpalet van de tv, twee schaduwen op de bank. Niemand weet waar je geweest bent. Je sluipt naar boven en sluit je op in je kamer. Alleen met je afwijzing. Je bent het leven nog wat verplicht.

De psychiatrie, de jeugdpsychiatrie en de jeugdzorg zijn de afgelopen jaren opgedeeld in hokjes, die gescheiden zijn door een ondoordringbaar materiaal van het sterkste soort. Als je drie diagnoses hebt, zoals Noa, moet je aanspraak maken op drie hokjes. Maar dat kan natuurlijk niet. Behandelen in psychiatrisch Nederland kenmerkt zich door wachtlijsten, doorverwijzen, beperkte budgetten en zwart-wit beleid. Van het ene naar het andere hokje vraagt veel administratie waarvan vaak niet duidelijk is wie dat moet doen, met veel contactmomenten en elk van die contactmomenten kent zijn eigen foutenmarge. Je moet nogal aanhouden en geen enkele vorm van zelfstigma dragen, wil je krijgen wat je nodig hebt. 

Het verhaal van Noa is een exces. Het zijn wel de excessen die de onvolkomenheden van een systeem meer dan bloot leggen. Moge haar dood de loep zijn waaronder we knelpunten onweerlegbaar definiëren.

Bronnen
https://www.ad.nl/binnenland/noa-is-17-jaar-geworden-ik-word-losgelaten-omdat-mijn-lijden-ondraaglijk-is~a7a2cc47/
https://www.gelderlander.nl/home/noa-16-uit-arnhem-is-nu-al-klaar-met-haar-verwoeste-leven~a01a7bd1/
http://www.levenseindekliniek.nl/blog/2019/06/05/het-overlijden-van-noa-pothoven-death-of-noa-pothoven/
https://113.nl

Hulp nodig na het lezen van deze blog?

Ga naar https://113.nl

Standaard
Blogs, Discussieer mee op Hebban

Voor de Koningin

Deze blog verscheen eerder op Hebban. Vanwege de brief die ik heb mogen ontvangen omdat ik ‘Halverwege het einde’ opstuurde naar H.M. Máxima, wil ik hem ook hier met jullie delen.

Voor de Koningin

Jolanda Pikkaart, kleurrijke schrijfcoach en stichter van de Kleurrijke Schrijfgroep, postte een vraag op Twitter: Als je je boek op zou willen sturen, aan wie zou je dat dan doen? Het gekke is dat ik daar niet eens over na hoefde te denken. Voor ik het wist, had ik mijn antwoord getypt: H.M. Máxima. Markant detail: ik ben totaal niet Koningsgezind. Ik heb er niks op tegen, zie zelfs de meerwaarde van het hebben van een Koningshuis in de relaties en samenwerking met andere landen. Maar ik heb nooit met oranje vlaggetjes staan zwaaien en volg ook niet wat er gebeurd bij de Oranjes. 

‘Doen!’ antwoorde Jolanda op Twitter. De vraag is natuurlijk of Hare Majesteit op mijn boek zit te wachten. Anderzijds moet je zo’n vraag misschien niet stellen maar je hart volgen.

Het is nu ruim acht maanden na het overlijden van de zus van H.M. Máxima. Haar zus had zelfmoord gepleegd. Het bleef me bij omdat ik bezig was de laatste hand te leggen aan ‘Halverwege het einde’ waarin suïcide een belangrijk thema is. En omdat ik in die periode in een zoveelste recidief van mijn depressies zat. Ik werd geraakt door de begripvolle manier waarop H.M. Máxima over haar zusje sprak, over haar depressies en over haar keus uit het leven te stappen. Een moment zelfs had ik gewild dat H.M. Máxima naast me zou staan en even haar arm om míjn schouder zou leggen. Niet als Koningin, maar als grote zus.

Als zus moet zij verder met dit gat in haar familie, dat toch altijd anders is door het label zelfmoord dat eraan hangt. Daarom heb ik haar mijn boek gestuurd. Als verlate condoleancekaart. Als het aanreiken van begrip en herkenning, ook al is elk verhaal anders. Als blijk van waardering voor haar respectvolle en liefdevolle woorden die zij voor haar zusje had. En om haar te laten weten dat er ook na langere tijd nog mensen zijn die beseffen dat je ook nog worstelt met het verdriet als de storm is gaan liggen.

Standaard
Discussieer mee op Hebban, Nieuws

Discussieer mee op Hebban

Nieuw op mijn pagina: direct naar mijn Topics op Hebban, de site voor en door lezers

logo_shareHebban is dè site voor en door lezers. Je vindt er informatie over ontelbare boeken en auteurs. Er staan elke dag nieuwe blogs van schrijvers op en op het Topic-platform wordt  door lezers en schrijvers gediscussieerd. Romans lezen zonde van je tijd?  is de link naar mijn meest recente Topic op Hebban. Voor mijn overige Topics kijk je op Discussier mee op Hebban. Ik ben benieuwd naar jouw mening!

Standaard