Acties, gedichten, Nieuws

Als het einde nadert

Tegen blauw licht zijn alle lampen uit op een na. Deze brandende lamp symboliseert voor mij het thema zichtbaarheid van de week van de psychiatrie 2019.
De week van de psychiatrie 2019

Nog twee dagen resteerde
De laatste twee dagen van je leven
We wisten het niet
Maar het is om het even

We zochten naar gedichten
Teksten voor je laatste dag
De grootheid etaleren
In een eenvoudig gedag

Rust en vrede op die momenten
Liefhebben het gevoel
Afscheid nemen
Was achteraf gezien het doel

De dagen passeerden
Het einde van de week
Je laatste nacht kwam
Jij, die nog een laatste maal keek

41114MG

Als het einde nadert…

schreef ik ter nagedachtenis aan mijn vader, maar draag ik vandaag op aan onze vriend en zakenrelatie HG.

Tijd voor een actie

Dit jaar vallen de Week van de Psychiatrie en de Boekenweek (bijna) samen. Hoe mooi komt dit samen in mijn roman ‘Halverwege het einde!’ En omdat al het goede in drieën komt, maken we er natuurlijk een mooie aanbieding van. Daarom deze hele week het eBook voor slechts 2,99.

Bestellen doe je bij

https://www.libris.nl/boek/?authortitle=mascha-gesthuizen/halverwege-het-einde–9789492939111

http://www.ako.nl/product/9789492939111/halverwege-het-einde/

https://www.bruna.nl/boeken/halverwege-het-einde-9789492939111

En vele andere online boekhandels.

Standaard
Acties, gedichten, Nieuws

Als iemand het doet

Opdat wij niet vergeten wie we zijn, hoe we zijn en waarom we zijn
Waar we zijn

Als een spiegel is soms
De keus die iemand maakt
Waarbij heel af en toe
Iets fundamenteels wordt geraakt
De gevolgen daarna
Kunnen heel verschillend zijn
Maar levensveranderend
Voor eeuwig

I.M. H 5 mei 2012-5 mei 2018 MG

Dit jaar vallen de Week van de Psychiatrie en de Boekenweek (bijna) samen. Hoe mooi komt dit samen in mijn roman ‘Halverwege het einde!’ En omdat al het goede in drieën komt, maken we er natuurlijk een mooie aanbieding van. Daarom deze hele week het eBook voor slechts 2,99.

Bestellen doe je bij

https://www.libris.nl/boek/?authortitle=mascha-gesthuizen/halverwege-het-einde–9789492939111

http://www.ako.nl/product/9789492939111/halverwege-het-einde/

https://www.bruna.nl/boeken/halverwege-het-einde-9789492939111

En vele andere online boekhandels.

Standaard
Acties, gedichten, Nieuws

Kracht

de vluchtigheid van bezit
zoveel tastbaarder dan vermogen
vermogen om lief te hebben en te delen
de vraag van verschillend zijn
de verschillen te gedogen
samen te zijn en samen te helen

25 mei 2015

Dit jaar vallen de Week van de Psychiatrie en de Boekenweek (bijna) samen. Hoe mooi komt dit samen in mijn roman ‘Halverwege het einde!’ En omdat al het goede in drieën komt, maken we er natuurlijk een mooie aanbieding van. Daarom deze hele week het eBook voor slechts 2,99.

Het eBook koop je bij

https://www.libris.nl/boek/?authortitle=mascha-gesthuizen/halverwege-het-einde–9789492939111

http://www.ako.nl/product/9789492939111/halverwege-het-einde/

https://www.bruna.nl/boeken/halverwege-het-einde-9789492939111

https://www.bol.com/nl/p/halverwege-het-einde/9200000093495823/?suggestionType=searchhistory&bltgh=jec1VkOZBQuSU1-vfTNPPA.1.3.ProductImage

En vele andere online boekhandels.

Standaard
Nieuws

Oorverdovende stilte

Stilte
Onverdraaglijke stilte
Ruimte voor ruis
Geruis in en om en overal
Als waarschuwing voor de val
Daarna geeft niemand thuis
Eenzame dromen
Gedroomd met zwaar gemoed
Van angst doortrokken
Catatone pose
Verkrampt, niet zelf gekozen
Te zwaar, als betonnen blokken


MG080615

Dit jaar vallen de Week van de Psychiatrie en de Boekenweek (bijna) samen. Hoe mooi komt dit samen in mijn roman ‘Halverwege het einde!’ En omdat al het goede in drieën komt, maken we er natuurlijk een mooie aanbieding van. Daarom deze hele week het eBook voor slechts 2,99.

Te koop bij

https://www.libris.nl/boek/?authortitle=mascha-gesthuizen/halverwege-het-einde–9789492939111

http://www.ako.nl/product/9789492939111/halverwege-het-einde/

https://www.bruna.nl/boeken/halverwege-het-einde-9789492939111

En vele andere online boekhandels.

Standaard
Blogs, Nieuws

De week van de psychiatrie 2019

Zichtbaar!

Hoe heb je het zo lang buiten de psychiatrie kunnen volhouden?

Tot een paar jaar geleden had ik nooit gehoord van de week van de psychiatrie. En toen ik er van hoorde, had ik geen flauw idee waar dat over zou gaan. Nu weet ik waar dat door komt. Ik had geen besef van de psychiatrie in mij. En de psychiatrie had geen enkel benul van mijn bestaan. 

Toen ik na heel veel omzwervingen uiteindelijk op de stoel tegenover de psychiater kwam te zitten, mocht ik mijn verhaal doen. Ik wist niet wat mijn verhaal was, of eigenlijk, dàt ik een verhaal had. Hij zag mijn worsteling en hielp me op weg met wat vragen. Langzaam kwam het onder lagen camouflage vandaan. In grove structuren, met hiaten, maar onmiskenbaar aanwezig, in mij, met mij. Hij leunde achterover in zijn comfortabele leunstoel en plaatste zijn vingertoppen tegen elkaar. De blik in zijn ogen verraadde compassie, al kon ik me op dat moment niet voorstellen dat dat voor mij bedoeld was.

‘Hoe heb je het zo lang buiten de psychiatrie kunnen volhouden?’ Zijn stem klonk vriendelijk, dat wel. 

Zichtbaar

De week van de psychiatrie. Het thema is zichtbaar. Het doel van de week van de psychiatrie is:

We willen goed onder de aandacht te brengen dat er zo ontzettend veel mensen met veel leed mee te maken hebben. We willen dit leed zien te beperken en zien te voorkomen. Acceptatie en informatie is daarbij van belang. We hopen dat door deze week meer mensen uit de maatschappij op de hoogte zijn wat hier allemaal achter schuilgaat. Op een uitnodigende, open en prikkelende manier. Met elkaar kunnen we dan eerder en beter lokaliseren welke mensen in de knel zitten en hen hopelijk leed besparen. Leed dat anders vaak levenslang mee wordt meegedragen.

Citaat, bron: website www.weekvandepsychiatrie.nl

Ik ben dan wel gek, maar ik ben niet dom

Hoewel we vandaag de dag veel gemakkelijker benoemen dat we stress hebben, een dipje, niet zo lekker in ons vel zitten, blijft het lastig zonder haperingen te vertellen dat je een psychiatrische aandoening hebt. Doe je dat wel, dan altijd die monsterende blik. Die hapering in het vervolg van het gesprek. Opeens ben je ‘anders’ en moet je maar weer bewijzen dat je je psychiatrische stoornis niet bent maar hebt. 

Het bestaat

Een van de drijfveren om mijn boek ‘Halverwege het einde’ te schrijven en voor iedere lezer beschikbaar te maken, was het zichtbaar maken dat mensen een psychiatrisch probleem kunnen hebben, al functioneren ze ogenschijnlijk normaal. Dat het in alle bevolkingsgroepen voorkomt, dat, in mijn geval, ook de dokter een psychiatrische patiënt kan zijn. Ik wil laten zien dat het bestaat. En dat het niet weg is door erover te zwijgen. Dat iemand met een psychiatrisch probleem niet eng is. Psychiatrische aandoeningen mogen zichtbaar zijn, opdat we ermee aan de slag kunnen. 

Ervaar wat schuil gaat

Niet voor niets heb ik een passage uit het citaat onderstreept. Wat daar staat, is wat mijn boek doet; laten zien wat allemaal schuil kan gaan achter het leven van een psychiatrische patiënt. Zie, voel, herken, erken. Wij bestaan gewoon.

Standaard
Media

Interview met omroep NOOS terugluisteren

Omroep NOOS is de regionale omroep voor Noord-Oost Overijssel maar natuurlijk via internet door heel Nederland te beluisteren. Op 21 november 2018 was ik daar te gast in het programma ‘Boeken met Michel.’ Dit wekelijks programma van Michel Oskam geeft auteurs en beeldend kunstenaars de gelegenheid om te komen vertellen over hun werk. Gasten nemen hun eigen muziek mee en vertellen waarom die belangrijk voor hen is.

4756DD96-AB73-495E-A7D6-B18D37DE5C26

(Tekst loopt door onder de afbeelding)

We spraken een uur naar aanleiding van mijn boek ‘Halverwege het einde’ en luisterden naar de muziek uit het leven van de hoofdpersoon. Als je het interview terug wil luisteren, kan dat hier:

of ga naar Boeken met Michel gemist op de site van Omroep NOOS en klik op de uitzending van 21 november 2018

Standaard
Blogs, Uncategorized

Toedeloe Taboe!

Doodeng allemaal. Omgaan met depressie. Praten over suïcide. Hoe doe je dat in een wereld waarin deze thema’s nog steeds een taboe zijn?

Nadat mijn boek ‘Halverwege het einde’ uitkwam in mei dit jaar, ging ik de boer op om dit onderwerp en mijzelf als deskundige en ervaringsdeskundige op het gebied van depressie, te verkopen. Toen bleek al hoe nodig dat is. Kort samengevat kreeg ik nergens poot aan de grond. Soms kreeg ik helemaal geen reactie en als er wel antwoord kwam, was het advies vaak het eens bij een GGZ-instelling te proberen.

‘Dank voor het meedenken,’ zeg ik dan. Maar mijn missie is het bespreekbaar maken van suïcide en depressie in de ‘doorsnee’ maatschappij. Die vind je niet alleen binnen de GGZ natuurlijk. Bovendien wil ik juist graag de mensen bereiken die worstelen met dit probleem maar het nog niet hebben aangedurfd daar professionele hulp voor te vragen. Zelf heb ik jaren geworsteld en eerder hulp had me waarschijnlijk heel wat leed kunnen besparen. Gedreven door mijn eigen ervaring wil ik ook met die mensen in gesprek komen om ze te laten zien dat je er niet alleen voor hoeft te staan.

Gelukkig was daar opeens de reactie van Paul Visser namens bibliotheek West Achterhoek. De bibliotheek organiseert regelmatig allerlei activiteiten en lezingen over een maatschappelijk thema staan hoog op de agenda vanwege het informatieve karakter. Dat past natuurlijk bij een bibliotheek. En: In de Achterhoek zijn ze niet schuw voor een moeilijk thema. Dus ik moest als de wiedeweerga aan de slag om een fijne avond te organiseren over een, niet sexy onderwerp met behoorlijk wat lading. Een uitdaging.

Spannend ook, want door mijn depressies was het voor mij zeker vijf jaar geleden dat ik voor het laatst als spreker voor een publiek had gestaan. Ik dacht dat het ergste wat zou kunnen gebeuren, zou zijn dat ik halverwege gek gillend weg zou rennen, de zaal ontredderd achterlatend. Best geruststellend, afgezet tegen wat zich de afgelopen jaren allemaal in mijn hoofd voltrokken heeft.

Het werd een… Wel woord kies je hiervoor? Goed, mooi, fantastisch, fijn, bijdragend? Bij deze onderwerpen lijkt dit allemaal wat ongepast. Waarom eigenlijk? Toch weer dat taboe! Het werd een avond die mijn verwachtingen overtrof. Het publiek was begaan met het onderwerp en betrokken. Er was veel interactie tijdens de presentaties en mensen vonden ook elkaar tijdens de pauze en na afloop. Er werd veel verteld, ervaringen werden gedeeld. De openheid waarmee dat gebeurde, was hartverwarmend.

Eigenlijk is ze er al niet meer.

-Uit: Halverwege het einde-

Marianne van het Loo gaf een indringende presentatie over 113 zelfmoordpreventie. Het bleek dat, ondanks uitgebreide campagnes, maar weinig mensen weten dat naast 112 ook het telefoonnummer 113 beschikbaar is als hulplijn en dan specifiek voor mensen die op de een of andere manier in de knel zitten met betrekking tot zelfmoord. Omdat ze zelfmoordgedachten hebben, of plannen. Of omdat iemand uit hun directe omgeving dat heeft of omdat ze nabestaande zijn. Verder benadrukte Marianne hoe moeilijk het kan zijn om signalen, die vaak wel worden uitgezonden door iemand zelfmoord pleegt, te herkennen als omstander en daar dan ook nog wat mee kunnen doen. Het proces van de eerste gedachte aan zelfmoord tot het daadwerkelijk in actie komen, beschreef zij als een fuik, waar het steeds moeilijke uitkomen is en waar het voor omstanders steeds moeilijker is in contact met iemand te komen naarmate hij er verder inzit. De presentatie riep veel emotie op.

Na de pauze was het tijd voor ‘Huisarts en depressie.’ Mijn ervaringen als huisarts die patiënten met een depressie tegenover zich vond, illustreerde ik met mijn eigen ervaringen een depressie te hebben.

‘Depressie ligt als een grauwe deken over het leven’

–Joeri de Vries op mijn Gezondheidsgids-

Volgens Robert Schoevers, psychiater aan het UMCG weerhoudt het stigma mensen hulp in te schakelen. Sommige mensen komen pas na heel lange tijd om hulp vragen, sommigen zelfs helemaal niet.

Somberheid en depressie zijn niet hetzelfde. Bij depressie is er sprake van een sombere stemming en verlies aan interesse, en dat is bijna dagelijks, het grootste deel van de dag en dit duurt minimaal twee weken. Er zijn een aantal symptomen zoals gewichtsverlies, slecht slapen, slecht kunnen concentreren en je overmatig schuldig, waarvan er een aantal aanwezig moeten zijn om van depressie te mogen spreken.

Vanmiddag liep ik in het bos met Max en onze hond, Nina. Het was lekker weer, het zou een fijne wandeling kunnen zijn. Maar wat ik dacht was niet vrolijk. Er was opeens zo’n sterke twijfel: wat voeg ik toe op deze Aarde?
Wat doe ik hier nog? Het was heel helder, die gedachte.

-Uit: Halverwege het einde-

Wat veel mensen zich niet realiseren is dat als je eenmaal een depressie hebt gehad, er 35-65% kans is op een nieuwe depressie in de toekomst. Dat hangt toch als een zwaard van Damocles boven je hoofd? Als je echt in een depressie hebt gezeten, wil je dat nooit meer meemaken. De cocon waar je inzit, de vermoeidheid, het te zwaar aanvoelende lijf dat overal pijn doet. Nachten wakker liggen met gedachten die met je aan de haal gaan en onder een loep lijken te liggen waardoor alles nog erger lijkt. De weerzin om ook maar wat te doen en de teleurstelling of verwijtende gezichten bij de mensen om je heen als je wéér niet enthousiast reageert om iets leuks te gaan doen. De dag door ploeteren en uitzien naar de avond omdat je dan weer naar bed mag, je niks hoeft en niemand je iets vraagt; geen gedoe of gezeur, misschien een klein beetje rust waar je zo naar verlangd.

Bij depressie is het alsof iemand lopend de wipwap van de speeltuin overgaat. Nadert hij het kantelpunt, dan neemt de instabiliteit toe. De omgeving ziet dit vaak eerder dan de patiënt zelf.

-Naar een metafoor van Marieke Wichers, onderzoeker-

Wat heel duidelijk naar voren kwam, was het belang van maken van contact. Als naaste kun je de depressie op zich niet oplossen. Je kunt er wel voor iemand zijn. Een kop koffie voor iemand zetten, hem meenemen voor een wandeling, steun geven bij de dagelijkse dingen. De fuikmetafoor is ook van toepassing op het proces dat zich bij depressie voltrekt. Door er te zijn geef je betekenis aan het mogen zijn van degene die depressief is, waardoor die zich minder waardeloos kan voelen. Je helpt te voorkomen dat iemand verder in de fuik zwemt en wellicht kan hij zelfs een stukje terug zwemmen.

Ken jij iemand met een depressie? Maak contact! Je kunt echt verschil maken.

Ben jij iemand met een depressie? Vraag hulp! Je staat er niet alleen voor.

Vragen over zelfmoord? Bel 113.

Standaard
Niiews

Link naar interview RTV Zaanstreek

Eerdere mededelingen over het kunnen publiceren van de tv-opname waarin Bert van Galen mij voor RTV Zaanstreek interviewde over huisartsen, depressie en mijn debuutroman, kunnen de prullenbak in. Want hier is hij:

Interview RTV Zaanstreek sept 2018

IMG_0258

Veel kijk- en luisterplezier!

Standaard
Nieuws

Geluidsopname interview bij RTV Zaanstreek

In september 2018 werd driemaal het interview uitgezonden waarin Bert van Galen en ik in gesprek gaan over depressie, het huisartsenvak en mijn debuutroman ‘Halverwege het einde.’

 

82fc97c9-49c4-45cf-ae5e-1072b99aa9d9

 

Beluister de geluidsopname hier:

De volledige opname met beeld is te groot en kan ik vooralsnog hier niet plaatsen.

Standaard