Hoe heilzaam is al die aandacht voor depressie?

Dit commentaar verscheen 9/9/21 in het NRC in de rubriek Brieven.

Rosanne Hertzberger stelde deze vraag in haar column in het NRC van 4 september 2021. Depressie is besmettelijk, was mijn eerste gedachte bij het lezen van de kop.

In haar artikel beschreef Hertzberger hoe sporters en BN-ers ‘uit de kast kwamen’ met hun modeziekte depressie of andere psychische modegril. Afgezien van het idee dat het uitkomen voor het hebben van een psychische aandoening vergelijkbaar is met het benoemen van de eigen homoseksualiteit (of is dat dan toch een ziekte?) weet ik niet zeker of een olievlekwerking bestaat bij deze aandoeningen. Bij depressie bijvoorbeeld zijn bepaalde symptomen duidelijk voorwaarde voor het stellen van de diagnose en daar voldoe je toch niet opeens aan als je buurvrouw je vertelt dat zij het heeft. Anders dan bij de medische microbiologie vindt geen vermeerdering van depressies plaats door één depressie op de juiste voedingsbodem te plaatsen. In de categorie: een dipje hebben we allemaal wel eens, zal een enkeling zich best afvragen of er meer aan de hand is nadat een bekende of naaste het taboe doorbroken heeft. Echter, in plaats van besmetten, denk ik eerder dat het doorbreken van het taboe sterkt om de eigen onderdrukte of verborgen gehouden gevoelens te benoemen en te delen.

Een taboe doorbreken helpt. En in geval van depressie voorkomt het suïcides. En mode? Geloof mij: een depressie maakt je echt niet hip. Het is een potentieel dodelijke ziekte.